kıssadan hisse

efendim hani büyüyünce anlarsınız derler ya, malesef aynen öyleymiş işte!

herhalde ben uzaklara gittim de ondan çabuk büyüdüm. siz oradakilere belki pek nahoş gelir sözlerim ama, biz burada aylar olup bir merhaba demeden, sadece işi düşünce arayanları gördük. ve sonra işi bitince tekrar sükut bulanları da.

e artık "Alamanya"daki tanıdık olduk ya, elbet sadece işi düşen arayacak! ne sandınsa haspam?! hahay...
hem de facebook'un bir "iletişim" aracı olduğu şu zamanda, her kim ki fotoğrafınıza "like" ederse, yarın öbür gün işi düştüğünde aranacaklar listesine sizin de adınızı eklemekte kendinde bir hak görecek.

aman tüm dedikodular takip edilecek, amma, gel gör ki sizin zamanında günlerinizi gecelerinizi paylaştıklarınız, zamanı geldiğinde (çok da değil belki birkaç ay veyahut en fazla bir sene sonra) adınızı anmaz, halinizi sormaz, olur da siz bir seda ederseniz, küfretmişsiniz gibi yüzünüze tiksintiyle bakan cevaplar savuracaktır.

belli ki aptallık bizde!

velhasıl kıymet vermişiz de alamamışız, sonra da kuyruğuna basılmış kediler gibi cıyaklar olmuşuz baksana..!

vallahi hiç güleceğim yoktu ama, fikrimce bizim bu halimize kim olsa güler. aksi halde uzaklara dalıp dalıp gitmek geri kalmışlığımızdan değil, insan olmanın kıymetini birçoklarından tez anladığımızdandır. zira biz insanı insanlığından ötürü severdik, etinden ve sütünden yararlanmak için değil.