görgüsüz ve aptal çocuk

ne zaman oldu unuttum. ya da hiç bilemedim belki... çocukken izlediğim bir dizi vardı, 10 yıl önce... oturdum onu izledim. son birkaç aydır, tek tek bütün bölümleri. sıkılmadım. utanmadım da... belki bulurum dedim, ne zaman böyle olduğunu.
bulamadım...

ne zaman oldu da biz hayatı değil hayat bizi yaşamaya başladı?
attığımız o korkulu adımlar, ne zaman yaşamımızın en büyük seçimlerine giden yollar oldu.
tesadüfler kaderimizi belirlerken, aslında her şeyin bir "hiç"ten başladığını unuttuk.
ailemiz ilk ne zaman yaşlandı?
ne zamandı o ilk kez ölümün ne olduğunun farkına vardığımız an?
ve ne zaman onu o kadar çabuk unuttuk ki sevgileri böyle harcar olduk?
yaşanan hiçbir güzel günün, anının ne zaman hiçbir kıymeti kalmadı.

dostluğa değer vermek ne zaman aptallık oldu, aşk ise sadece gereklilik?

ne zaman hayal etmeyi bıraktık?
ne zaman filmlerin aslında gerçek olamayacağı kanısına vardık?
ne zamandı ilk kez yalnızlığın ağırlığını hissettiğimiz o an?
ne zaman karmaşadan korkar olduk?

çok gülmek ne zaman kabalık oldu da bir tebessüm bile fazla geldi birçok güzel hatıranın içimizi doldurduğu o nadir anlara?
aslında hiç oldu mu o anlar sizde bilmem ama, ne zaman bir güzel hatırayı ya da eski bir dostu anmak kabahat oldu?
ananlar ise ya görgüsüz ya da aptal...

fakat eğer siz derseniz ki büyümektir bunların hepsi; üzgünüm ama ben sizin yetişkinliğinizi istemiyorum!