dostlara

dostlara teşekkürler...
o dar zamanlarınızda yanınızda olanlara hani...
ne kadar meşgul olurlarsa olsunlar, sizi bir kere daha görebilmek için işi gücü bırakıp yanınıza koşanlara...
siz isimlerini söylemeden kendilerini bilenlere...
cümleninizi bitirmeden ne hissettiğinizi görenlere...
hatalarınızı yüzünüze vuranlara ama
bunu sizi incitmeden yapabilenlere...
sevenlere ve sevdiğini göstermekten korkmayanlara...

dostlarıma teşekkürler...
her ne kadar çokça dert yansam da bazen...
sanki herşey bombok gibi konuşsam da
hakızlık etmek istemem kimseye...
edemem!
onlar bilir benim onları ne çok sevdiğimi.
bilirler ki ben hep böyle çokça huysuz,
böyle bazen yerin dibinde,
bazen cıvıl cıvıl.
bilirler onlar işte
ben güldüğümde çevremdeki herkes güler,
kimisi bana, kimisi benimle! =))

bilirler onlar,
zorluklar herkesin hayatında var.
ve onlar dinlerler,
herkesin derdi ne kadar kendine de olsa,
dinlerlerler...
her zaman anlamaları gerekmez,
ve bunu da bilirler onlar.
ve söylerler akıllarındakini,
ama yüzüme.

ve işte ben herkes gibi yaşlanmaya devam ederken,
kaç yaşıma basarsam basayım,
her zaman o çocuk saflığı ve salaklığı ile
sevdiklerime onları sevdiğimi söylerken,
sırf bunu söyleyebilmenin verdiği mutluluk ve huzurla
şimdi yanımda hiç kimse olmasa da o günleri hatırlayıp gülümseyebileceğim.

ve sırf bu yüzden bile,
ne kadar şanslı olduğumu bileceğim.
o sayısı iki basamakları bulmayan dostların şerefine,
nitelikleri ile yüzbinlere taş çıkartırlarken
ben,
onların gıyabında,
daha nice birliktelikler dileyeceğim
bu seneki doğumgünümde.

teşekkürler...