korkak!

büyüdükçe korkaklaşıyoruz.
büyüdükçe korkak.

aşık olmaktan korkan korkak olduk,
ayrılmaktan da.
öğrenmekten korkan korkak,
unutmaktan da.

büyüdükçe korkaklaşıyoruz.
büyüdükçe korkak.

halbuki böyle miydik çocukken?
her gördüğümüzü ister, hiç korkmadan atlardık üzerine.
sonunu bilmeden aşık olur,
yapabilir miyiz demeden kolları sıvardık.

büyüdükçe korkaklaşıyoruz.
büyüdükçe korkak.

ne büyük ağaçlara tırmandık küçücük ellerimizle,
ne büyük hayaller kurduk o acemi aklımızla.

oysa şimdi kocaman ellerimiz ve küflenmiş hayallerimizle,
sabahtan akşama dört duvarlı bir odanın içerisinde oturup
neler yapamayacağımızı düşünüyoruz.

ve en iyi bildiğimiz,
ne olduğumuzdan çok
ne olamayacağımız artık.